zaterdag 4 januari 2014

Taalattitudes bij kinderen

Wij namen met alle eerstejaarsstudenten enquêtes af bij kinderen. Ik had de opdracht gekregen om die enquêtes af te nemen bij een meisje van het derde kleuterklas, een jongen van het tweede of derde leerjaar en een meisje van het vijfde of zesde leerjaar.

Bij de afname van die enquête kregen de kinderen een foto te zien van een boom en een bank in een park die besneeuwd waren. Daarbij hoorden drie geluidsfragmenten, waarin iemand beschreef wat er op die foto afgebeeld was. De taal varieerde van Standaardnederlands, naar tussentaal en tenslotte naar dialect. Daarna kregen ze enkele vragen om te beantwoorden, niet om te zien hoe goed ze konden luisteren, maar hoe ze dachten over mensen die dialect of Standaardnederlands spreken. Enkele van die vragen waren bijvoorbeeld: “ Wie van de drie woont in een groot huis?” of “Wie van de drie kan het best mensen helpen?”


Het meisje van de derde kleuterklas begreep het dialect totaal niet en gokte er maar wat op los. De kinderen van de lagere school konden blijkbaar wel heel goed hun mening vormen over hoe ze erover dachten. Het meisje van de vijfde leerjaar zei me zelfs waarom ze vond dat de meneer die in het Standaardnederlands praatte de meeste mensen kon helpen. “De meneer die mooi praat kan best en meest mensen helpen,” luidde het, “want er zullen meer mensen zijn die hem begrijpen.” Ze vond het dialect wel grappig, maar niet mooi. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten